28-08-2018
Anja Bulté en Meriska van Hof poseren in De Waalburcht
In het zorgcentrum De Waalburcht zijn aan de wanden tot eind oktober een lust voor het oog en een streling van het gemoed tegen de dertig schilderijen in acryl en potlood, pastel en lino-druk mooi te zijn van de Papendrechtse kunstenaars Anja Bulté en Meriska van Hof. De redactie vroeg Piet Kaptein, bestuurslid van de Culturele Raad Papendrecht, de expositie te aanschouwen met als bagage het kijk- en leesalbum Goed kijken begint met negeren van Wieteke van Zeil.
Piet Kaptein: ‘Aan het eind van de morgen van de eerste en wederom warme augustusdag toog ik naar De Waalburcht aan de Badhuisstraat om in wandelgang en restaurant de werken te zien, die door sectievoorzitter Amateurkunst van de CRP Ruud van Mourik en zijn kompanen uitverkoren zijn om ons drie maanden achtereen te behagen. Aan de balie werd ik hartelijk begroet door gastvrouw Lenie Otte, die mij naar de eerste verdieping verwees. Bij mijn entree in de eetzaal boven was het meteen prijs, want tegenover mij in de erker hingen samen spannend en inspirerend te zijn de werken ‘Confusion’ van Anja Bulté en ‘Volle maan’ van Meriska van Hof. Met in het achterhoofd het eerste van de zeven inzichten van Wieteke van Zeil, Goed kijken begint met negeren – Over de kracht van isoleren’, maakte ik lang pas op de plaats voor beide creaties om uit details het thema te achterhalen. Al kijkend ging ik steeds meer ontdekken.
Het kunstwerk ‘Confusion’ van Anja was een uitnodiging tot het volgen van de lijnen, het aanschouwen van de kleuren en het traceren van de personages en het vinden van het thema. Ik prijsde mij gelukkig dat ik als ‘Vriend van de Stolpe’ deze vrouw als teamleider van De Waalburcht heb mogen ontmoeten. De grande dame van 64 lentes kwam na haar professionele jaren en na een lichamelijke hindernis tot een eigen credo: ‘Schilderen is voor mij een ontdekkingsreis, waarin mijn gevoel en de verkenning van verschillende technieken de belangrijkste elementen zijn. Meestal heb ik vooraf geen specifiek beeld in gedachten. Ik focus me op de kleuren en het schilderij ontwikkelt zich tijdens het schilderen.’
Ook het schilderij van Meriska ‘Volle maan’ was een festijn voor oog en gemoed en een verrijking van de geest. In haar jonge jaren – zij is nu op weg in de veertig – mocht ik op de havo proberen haar iets te vertellen over de moedertaal en zij onderscheidde zich steeds door haar bemoedigende lach en twinkelende ogen. Laat ik haar profiel opnieuw achterhalen bij het blikken naar details en het zien van het geheel van ‘Volle maan’. Op haar site zegt Meriska o.a. ‘Ik schilder ook series zoals ‘Christelijke symbolen’ en ‘Rust in de Schepping’. En verder losse kunst zoals vrouwen, dieren en de natuur. Mijn laatste serie heet ‘Beast & the Beauty’ en is getekend in potlood en pastel.’
De Engelse auteur John Keats begon in 1818 zijn gedicht ‘Endymion’ met ‘A thing of beauty is a joy for ever’. Aan de muren van De Waalburcht hangen, dankzij twee kunstzinnige dames, dingen voor altijd mooi te zijn (en ze tikken nog ook).
Het gaat niet aan dat ik u in extenso vertel over mijn belevenissen tijdens mijn wandeling langs en mijn haltes voor de vijftien van Anja en de dertien van Meriska. Martinus Nijhoff dichtte ooit ‘Ik ging naar Bommel om de brug te zien’. Gaat u naar De Waalburcht om bijvoorbeeld ‘Rhapsody in blue’ en ‘Hollands Glorie’ van Anja en ‘Vrouw’ en ‘Hond met vrouw’ van Meriska te zien. Lenie of haar collega-gastvrouwen zullen u van harte verwelkomen.’
